In de nacht van woensdag op donderdag had ik een paar keer wat krampen. Dit had ik al vaker gehad en het ging na een half uurtje weer weg. Tegen 7.00 uur werd ik wakker en merkte dat ik weer af en toe wat lichte kraniger had. Ze kwamen telkens weer terug. Ik zei tegen mijn man:”zou het nu door gaan zetten? Het voelt wel anders dan de andere keren dat ik buikpijn had”.
‘s Morgens maar gaan douchen. De weeen bleven aanhouden maar hoefde niks weg te puffen. Tegen de middag toch maar eens gaan timen met de laborapp want inmiddels moest ik het wel wegpuffen. Om de 8 à 9 min gemiddeld met een duur van 50 sec. Nog maar weer eens douchen. En een uur later nog weer in bad. Daar merkte ik dat ik grote rode vlekken op mijn buik had dus toch maar het zkh gebeld. Daar vroegen ze of ik de baby nog goed voelde en om de hoeveel tijd de weeen kwamen. Ik had er niet echt op gelet of ik de baby voelde dus een uur in de gaten houden en weer bellen. In dat uur heb ik hem 1 keer licht gevoeld dus begon me wat zorgen te maken. We konden komen voor een ctg met het risico dat we weer naar huis konden.
De rit naar het zkh was een hel. Kon de weeen slecht opvangen. Een uur aan het ctg gelegen. Had maar een paar weeen gehad maar met baby was alles goed. We gingen er dus vanuit dat ik weer naar huis kon. Om 17.30 ging de gyn toch even voelen of ik ontsluiting had. En ik had al 3 cm!!
De keuze of naar hus of blijven. Blijven dus ik wilde niet weer in de auto. Om 18 uur richting verloskamer.
Om 19.30 7cm! Het ging snel en het werd erg pijnlijk. Ik wist niet of ik dit vol ging houden. Heb ook paar keer geroepen dat het niet meer ging. Het was te laat voor pijnverlichting het ging zo snel. Om 21.00 uur volledige ontsluiting. Eindelijk mocht ik gaan persen. Eerst op bed toen op de baarkruk wat totaal niet ging. Toen op baarkruk onder de douche. Uiteindelijk toch weer in bed. Het schoot niet op en na 1,5 uur werd de gyn op geroepen. Het zou of een keizersnede worden, maar eerst zou de gyn kijken of het met de vacuümpomp zou lukken. Hiervan raakte ik in paniek. Bang voor de pijn.
Ik kreeg een infuus en de gyn ging de vacuümpomp proberen. Dit doen ze 3 à 4 presseren en anders gaan ze over op keizersnede. Ik werd verdoofd van onderen omdat er een knip gezet zou worden. Jemig wat een pijn heb ik gehad met de pomp. En het gewurg met de gyn zijn handen. De pomp schoot nog een keer los en moest weer opnieuw ingebracht worden.
Ik zag het niet meer zitten en was bang dat het op een ks zou uitdraaien. Dus heb alles op alles gezet en bij de 4 keer met de pomp was eindelijk onze zoon daar eindelijk om 22.50 uur. Wat een opluchting. Hij werd direct op mijn buik gelegd en scoorde direct 10/10.
Hierna ben ik nog ruim een uur gehecht. Ook stond het neusje scheef van onze zoon. Hij heeft vast gezeten achter mijn schaambeen. Dit is de volgende dag zonder verdoving rechtgezet. Vreselijk!!! Pappa mocht hier ook niet bij aanwezig zijn.
Onze kleine heeft het hierdoor nog erg benauwd gehad en het was spannend of we wel naar huis mochten zaterdag. Maar uiteindelijk mochten we met medicatie eindelijk naar huis om 14.30 uur.
Heb zelf nog erg last van de hechtingen gehad en kon de eerste paar dagen ook helemaal niks. Nu gaat het steeds beter. De hechtingen doen nog wat pijn maar het waren er ook behoorlijk wat.
We gaan nu heerlijk genieten van onze zoon. Hij was trouwens 3780 gram en 55 cm.
